Weer een fraaie dag. Kameel is geopereerd en ligt op te knappen in kamelen ziekenhuis.(zie foto)Bedankt voor de lieve steun betuigingen, Van morgen om 6 uur een geklop van jewelste op de deur van onze hut.????????Daan moest komen, er waren problemen met de douane die zou vertrekken met de groep autos die nog doorgaan naar gambia. Richard team 1122 moest mee !! maar richard zou met jordy en ed zaterdag verder gaan naar gambia. Wij hadden aldoor al gevraagd om een pas waarmee je mag reizen zonder begeleiding. Die hadden we nog niet maar die zouden we krijgen. dus wat was er nu aan de hand.
En waarom alleen Richard? Daan er naar toe en uitleggen dat hij nog niet wegging maar pas vrijdag, nee zei de douane dan weer , richard staat op de lijst en moet mee. hoe komt hij dan op die lijst? afijn bellen met de challenge in holland en met douane en gidsen en weet ik wat allemaal.Na zo' n 3 uur waren ze eruit. Richard mocht blijven de motorboys ook en de eendjes ook. Vanavond krijgen jullie de pas waarmee je naar de haven kan om je auto uit te voeren en richard een waarmee hij nog naar gambia kan gaan........afwachten maar weer , want in dit land/continent weet je het maar nooit.

vanmiddag heerlijk bij het zwembad gelegen en nu dus best wel verbrand. Agnes is aan een kant van haar gezicht helemaal rood.

Verder nog vet in de duinen gecrost met 4x4 eend en met patrol 1122 en motorboys Jordy en Ed .laurent ging ook nog een keer op Jordy's motor crossen.

Wat een gek !!!!! Die gaat over het strand en de duinen met het zachte zand te keer, dat wil je niet weten. Het beest is los. Dat gaat weer heeeeeel lang duren voordat hij weer netjes in het gereel loopt. Hij is natuurlijk crosser geweest dus hij weet wel ongeveer wat hij doet maar hij vergeet wel eens zijn leeftijd. Bij een crash zou dat toch niet goed aflopen denk ik zo.

Alles ging goed, gelukkig . Laurent heeft genoten. We hebben ook nog een race gedaan met de patrol tegen de 4x4eend wie op de vloedlijn het eerst aan de 100 km komt. En raad eens wie er wint????precies , anders had ik het hier natuurlijk niet vermeld. maar hier zijn we apetrots op. sorry Richard.

Daarna nog een keertje rond Lac Rose gereden , mooi pad , eerst grind dan schelpen en zand en aan het eind van het rondje kom je in de duinen uit.

En dan nog door het mulle zand zien te komen, vechten hoor , de auto's. Maar het gaat prachtig. Banden zelf op 0,7 bar gezet. Prachtig !!

Halverwege dat rondje kwamen we trouwens stil te staan omdat Ed zijn motor het niet meer deed. Nou leek ons dat niet zo gek, als je ziet hoe wild hij met dat ding omgaat. maar goed, iedereen helpen Jordy en Daan als technische mannen. Richard filmde (gelukkig) het geheel. met z'n 3en aan het zoeken wat er nou toch kon zijn. Blijkt, na zeker een half uur en motor al behoorlijk uit elkaar, dat de noodstop knop aan stond...............................ED toch!!!

Motor weer in elkaar en weer gaan. Lachen dat het nu allemaal op film staat.

Vandaag onze laatste dag in onze dakar rally, slaat toch het onheil toe. op de laatste tijdrit op hetstrand van lac rose hebben wij een zandduin zwaar geraakt. Hierbij heeft onze mascotte kameel zijn rechter knie gebroken, het vel helemaal open. Enige tijd buiten bewustzijn geweest. zie foto. Hij is afgevoerd naar het kamelen ziekenhuis bij de ehbo en zoals het er nu uitziet zal het wel weer goedkomen met de kameel, hooguit een flink litteken.
Het was enigzins onze eigen schuld, deze reis heeft hij doorgebracht op de voor bumper. Vorige keer zat hij op het dak. De bumper raakte flink de duinen bij het neerkomen en zo is het vreselijke ongeluk gebeurt.
Beterschaps wensen e.d. kunt u plaatsen in het gastenboek, wij zorgen ervoor dat hij ze ontvangt.
p.s. in de laatste etappe zijn wij toch nog verdienstelijk 2e geworden achter de oranje patrol bestuurd door Richard Klein team 1122

De retour container voor de eendjes en motoren is bijna in Dakar

vrijdag 14 november, 21:30 lokale tijd
 
Zo, de laatste avond in de woestijn is alweer aangebroken. We hebben ons kamp opgezet aan zee, en genieten nu van het prachtige uitzicht. Vandaag weer lekker gereden, vooral langs het water en af en toe over wat duinen, waarbij we zo nu en dan flamingo's tegenkwamen, die in zee stonden te pootjebaden.. Echt een prachtige ervaring. Ook een strand gevonden met allemaal vreemde putjes in het zand, die de huisjes bleken te zijn van een horde kleine krabbetjes! We hebben ons in ieder geval kostelijk vermaakt hiermee.
Op een gegeven moment werd het even spannend, toen we nog langs een grote rots moesten die over het strand lag, terwijl de vloed opkwam! Onze gids spoorde ons aan harder te rijden, "ja meneer" en we hebben het net op tijd kunnen halen.
Jordy, een van de motorrijders, had vandaag last van zijn darmen (het gevreesde d-woord) maar voor de rest houdt de groep het aardig vol. We beginnen na drie dagen woestijn wel te stinken, dus een douche wordt erg gewenst. Die zullen we morgen als het goed is ook krijgen, omdat we morgen aan zullen komen in Nouakchott. We kregen van de gids de keus tussen heel vroeg gaan rijden of pas heel laat in de middag, vanwege de vloed die het strand onberijdbaar maakt in de tussentijd. Wij hebben ervoor gekozen om als echte helden om 6 uur sochtends te gaan rijden, zodat we waarschijnlijk rond 12 uur in Nouakchott kunnen zijn. De douche wacht, evenals het verse eten (dus niet die instant-zakjes hoe lekker ze ook zijn) en misschien ook een zacht bed met schone lakens? Jullie zijn de eersten om het te horen.

Ik kreeg net een onverwacht telefoontje vanuit de woestijn, dus hierbij een verslagje.

12 november 20:30 lokale tijd
Net contact gehad met het thuisfront over de satelliettelefoon! Super verbinding, moeten we wel zeggen. Beetje vertraging, maar verder heel helder voor beide kanten. We kunnen dus meteen wat dingetjes doorgeven. Vandaag zijn we de woestijn ingetrokken, samen met onze heel aardige gids. Hij had zelfs kamelenvlees voor ons gekocht! Wat trouwens best lekker was! (Of was het de verschrikkelijke honger die we leden??? Nee hoor, we zijn goed doorvoed!) We zouden het kamelenvlees gaan consumeren 'Bij de boom', de vaste lunchplek van onze gids, midden in de woestijn, wat we dus ook hebben gedaan.
Deze dagen in de woestijn hebben we ook goed de tijd voor wat gespeel op de zandbergen! Vandaag dus ook veel gecrosst over menig bergje, los zand, en de wat hardere zandpaden, en beiden gingen echt perfect met de Rode Eend. Verder natuurlijk gelachen en vaak een auto of motor uit het zand moeten trekken, natuurlijk. We rijden overigens nog steeds met de motorboys, de Patrol en de Blauwe Eend, en voor iedereen die meeleest: ook met hen gaat het supergoed.
het is ook nog steeds heerlijk weer hier, tijdens het bellen met het thuisfront , rond 8 uur savonds, staan we met zijn allen in korte broeken rond ons kamp.
Vanavond kamperen we ook gewoon midden tussen het zand: 1 van de bijzondere ervaringen die we in deze tweede reis absoluut niet wilden missen. 
We hebben absoluut zin in nog een dagje woestijn, en misschien nog een volgend berichtje binnenkort, dankzij onze satelliettelefoon!
 
Daan en Caroline
 
Groetjes! Fleur (dochter van Daan en Caroline, rode eend)

Goed ontbeten in het hotel. Het regent weer!!!!! De motorrijders hebben hun natte kleren van gisteren weer aangedaan en we gaan weer op pad, Fes uit en we zoeken weer d e juiste weg. Bij de tolweg gevraagd aan een agent hoe we moesten rijden. Nou die weten het dus ook niet! Dus de snelweg maar op om op te schieten. Bleek dat toch weer enigszins een omweg te zijn maargoed het rijd wel snel. Dus al met al kan het niet zoveel langer zijn geweest. Na Arzou rijden we de bergen weer in en je gelooft het haast niet maar het werd wel droog en er was iets in de lucht wat op zon leek. Eenmaal in de bergen op zo’n 2000 meter hoogte ligt er dus.. sneeuw. Natuurlijk foto’s gemaakt en gefilmd als bewijs! Om 14:00 uur gestopt voor een lunch. De patrol zit vol met eten. Met het versgekochte brood belegt met de Gelderse rookworst van de patrol en een hete soep zijn we allemaal toch weer warm geworden. Wel leuk zo eten tussen de sneeuw, maar wel koud. Met de eend nog volop door de sneeuw gecrost, en onze vierwieldrive eend komt er toch maar weer uit.

Ondertussen komen we aan op de camping in Merzouga, eerste nacht kamperen, ‘t is hier droog. Morgen een rustdag!!!! Het is hier wel heel moeilijk om via de email contact te houden met het thuisfront. Sms’en lukt wel, maar internet is hier niet te regelen. Mensen die foto’s willen zien van onze rolpartij in de sneeuw zullen dus moeten wachten tot we weer in moderner gebied komen.. helaas! Maar binnenkort kunnen jullie zeker meegenieten van alles wat we weer hebben gezien, dus tot die tijd: we laten van ons horen!

Wat een dag. Vanmorgen vroeg in colonne naar de boot. Alles keurig op tijd. Onder begeleiding naar de boot. Het was heerlijk rustig weer en de boot bewoog amper dus dit keer geen kotsende mensen. Eenmaal aan de overkant moet je eerst een stuk rijden door Ceuta (plaatsje) en daar zoek je je dan rot naar de grens. Als je die eenmaal hebt gevonden is het aansluiten in de rij en geduld hebben.

We moesten alle paspoorten van alle challengers inleveren en de autopapieren laten zien. Dan wordt er bijvoorbeeld moeilijk gedaan als ze een beroep niet snappen etc. dus dat duurt dan wel even. Het viel achteraf wel mee, we hebben 1 uur en een kwartier in het zonnetje staan wachten en toen konden we er al door. Eenmaal aan het rijden begon het toch weer te regenen, arme motorrijders. Die moeten toch maar afzien. En ze hebben al zo’n barre tocht gehad in Europa.

Het uitzicht is fantastisch, veel stukken weg zijn gewoon weggespoeld en de rivieren lopen ver buiten de oevers. Een kolkende moddermassa, wel spectaculair hoor. Maar of we het straks gaan redden als we de weg afgaan…. We zullen wel zien. Ondertussen schieten we van geen kanten op. De auto’s achter ons lijken wel slakken, dus of we het gaan redden naar Fes, ik vraag het me af en anders moeten we gaan kamperen in de stromende regen.. ook niet zon lekker vooruitzicht. Wordt vervolgd.

Later op de dag:

Nou het is nog erger geworden. Bleek dat we helemaal op de verkeerde weg zaten, en als je het hier vraagt aan iemand weet niemand waar het is of waar de weg heengaat. Hoe we gereden zijn weten we niet, maar uiteindelijk zijn we heel laat (11 uur ‘s avonds) in Fes aangekomen. Het laatste stuk hebben we gereden met onze eend voorop, dan drie motorrijders erachter zodat zij van ons konden afkijken hoe de weg liep en dan daarachter de patrol die dan probeerde bij te lichten voor de motoren en dan daarachter weer de blauwe eend. Zij konden dan aan ons doorgeven als er een motorrijder zou afvallen of het tempo niet bij kon houden. Dus dat allemaal in de stromende regen in het pikkedonker, over zwarte, onverlichte, kronkelende bergweggetjes… wel een avontuur en zeker Extreme!!! We hebben geprobeerd om de motorboys zo warm mogelijk aan te kleden met kleden van heel veel teams bij elkaar, de een had nog wel een trui en de ander sokken etc. en dan vuilniszakken over de sokken zodat ze niet weer nat zouden worden.. gelukkig heb ik het gered. Ergens anders stoppen was ook geen optie. Er was gewoon niks en waar we een benzinestation tegenkwamen was het heel griezelig. Daar laat je zeker je motor of auto niet alleen..! Dit was zeker wel anders twee jaar geleden, maar al met al zijn dit ook weer ervaringen die je meeneemt in dit avontuur. Dus nou niet gaan denken dat het alleen maar ellende is hier!! In Fes aangekomen hebben we een goed hotel gevonden met bewaking voor de auto’s en motoren. Zelfs om 12 uur ’s nachts hebben we nog een tentje gevonden waar we kip en patat hebben gegeten. Daarna lekker naar bed. Morgen gaan we er weer tegenaan!!!